شماره 59/پنجشنبه 10 جدی 1388/31 دسمبر 2009

در آستانه معرفی کابینه جدید به پارلمان چند نگرانی در حلقات جامعه مدنی افغانستان وجود دارد.
یکی آنکه کابینه جدید مشکل برخی اعضا را با جامعه جهانی چگونه حل خواهد کرد؟
دوم آنکه با موجودیت رهبران بر حال احزاب و اعضای ارشد برخی دیگر احزاب در کابینه باز هم آیا میتوان آنرا غیر ائتلافی خواند؟
سوم آنکه چگونه میتوان با وزرایی که عملاً در ناکامی دوره قبلی ذیدخل بودند به جنگ با فساد اداری، مبارزه با قاچاق مواد مخدر، جلوگیری از غصب زمین های دولتی و توسعه و تحکیم قدرت دولتی رفت؟
در حالیکه در دوره قبلی به دلیل مشکلات امنیتی از تجلیل مناسبت های ملی صرف نظر شد، مخالفان تا دروازه های پایتخت رسیدند، سیمای شهر به یک قلعه جنگی مضحک تبدیل شد، قانون رسانه ها گم شد، مردم از این نگران اند که در کابینه جدید وزراء با اختلاف سلیقه از حجره تا یونیورسیتی چگونه بر برنامه واحد تمرکز خواهند کرد؟
عده یی به این باور اند که هنوز رهبری کشور از معامله با طرف ها لذت می برد و اختلافات درونی و خامی سیاسی آنان را عامل پیروزی خود به شمار می آورد که در این حال معلوم نیست بر نامۀ کلی قطع جنگ با مخالفان به چه بهایی بدست خواهد آمد و جهان با چه میکانیزمی با کابینه جدید همکاری خواهد کرد و همسایه ها با چه معیاری دست از مداخله در امور افغانستان بر خواهند داشت؟
به نظر میرسد افغانستان از داشتن یک تیم کاری متجانس که مسوولیت اجرای یک برنامه پنج ساله را به دوش گیرد هنوز فاصله دارد و پنج سال بعد نیز با دعوا ها و ماجرا های داخلی و جنجال ها با جامعه جهانی سپری خواهد شد.Ÿ