نادرپور روز 16 جوزای 1308 در تهران متولد و در 29 دلو 1378 در لاس آنجلس درگذشت؛ این مرثیه را به گرامیداشت از یاد آن ستاره تابان قلمرو شعر فارسی دری به خوانندگان تقدیم میدارم:
ای که با گنج ادب چون مه تابان رفتی
شهسوارانه از این منزل ویران رفتی
همه در گریه، تو خندیده و شادان رفتی
ماتم و اشک در این خانه چه آسان رفتی
همه خونین جگرانند چرا جان رفتی
حافظ از حجره شیراز پذیرای تو باد
سعدی آن شیخ اجل همدم و همراه تو باد
مولوی مرشد روحانی فردای تو باد
مثنوی رهبر و ره توشۀ دنیای تو باد
که از این غمکده در منزل جانان رفتی
نادرا شاعر انگور تو بودی ما را
مرهم این دل رنجور تو بودی ما را
یک سخن مشعله چون نور تو بودی ما را
جان فدای تو که کافور تو بودی ما را
حسرتا وا الما از بر مایان رفتی
محضر گرم تو را هیچ ندیدم افسوس
سخن نغز تو را هم نشنیدم افسوس
ناله ها زین دل شوریده کشیدم افسوس
با تن سرد و دل درد شنیدم افسوس
نادرا بی خبر از سوز عزیزان رفتی
«محمد داود سیاووش»
7 حوت 1378، کابل
